Inhoud van de handreiking CAO-onderhandelingen

Afgelopen weken is een handreiking gedaan door Binnenlandse Zaken (BZK), om uit de CAO-impasse te komen. BZK wil een nieuw Sociaal Flankerend Beleid afspreken in combinatie met een nieuwe CAO voor 2011. Een nieuw Sociaal Flankerend Beleid is noodzakelijk omdat hierin maatregelen staan om de negatieve gevolgen van de bezuinigingen in de rijkssector op te vangen. Het huidige pakket van maatregelen loopt af per 1-1-2012.

Wat de werkgever wil:

Bij een reorganisatie of privatisering moet je ook werk buiten het Rijk accepteren als ‘passend werk’.

De salarisgarantie bij aanvaarding van een lagere functie wordt afgebouwd in een aantal jaar.

In de huidige regeling wordt de ambtenaar met de minste dienstjaren als eerste herplaatsingkandidaat (HPK) en dus ontslagkandidaat. De werkgever wil dat de ambtenaar met de minste dienstjaren per leeftijdscategorie (25-35; 35-45; 45-55; 55-65) HPK’er wordt, zonder veiligheidsgarantie voor degenen met een moeilijke positie op de arbeidsmarkt.

Als je nu boventallig wordt, geldt een herplaatsingtermijn van 18 maanden die kan worden verlengd tot 30 maanden. In die tijd wordt alles op alles gezet om ander werk te vinden. De werkgever wil deze termijn afhankelijk maken van je dienstjaren waardoor met name jongeren en mensen die van buiten de overheid komen, structureel een flink kortere termijn krijgen.

Alleen als wij bereid zijn dit te accepteren, stelt de werkgever daar het volgende tegenover:

De toezegging dat hij wil proberen om iedereen een passende functie aan te bieden, binnen of buiten het Rijk (maar dus mogelijk wel tegen een lager salaris) en degenen voor wie dat niet lukt, de komende vier jaar nog niet te ontslaan.

Een poging om in combinatie met bovenstaande verslechteringen het kabinet te bewegen de inflatie boven 1,5% te compenseren. Dat zou op dit moment een salarisverhoging van 0,6% betekenen.

Reacties op deze handreiking
Deze optie van een werkzekerheidgarantie onder bepaalde voorwaarden met een zeer beperkte loonsverhoging zouden de bonden en Binnenlandse Zaken bespreken om te bezien of hervatting van de CAO-onderhandelingen mogelijk is. Voordat zowel BZK als de Rijksvakbonden de kans kreeg deze optie te bespreken met de achterban, kwam het al uitgebreid in de pers terecht.

Kabinet reageert onmiddellijk
De reactie van het kabinet laat niet lang op zich wachten als ze via de pers vernemen dat partijen in het CAO-overleg een poging willen doen om nader tot elkaar te komen. Er mag door BZK absoluut niet losgelaten worden van de 0-lijn. Dit betekent dat een poging van partijen om nader tot elkaar te komen in de kiem gesmoord is. We zijn dus weer terug bij af. Geen werkzekerheidgarantie en geen loonsverhoging.